Aards en hemels – Christie Purifoy

Tijdens het lezen van een boek, heb ik vaak een notitieboekje bij de hand om mooie zinnen te noteren en om eventuele gedachten op te schrijven. Vaak zijn die gedachten punten voor op mijn to-do-lijst. 😉

Dit schreef ik tijdens één van de leesmomenten:

‘In de zon lees ik de laatste hoofdstukken over het seizoen ‘zomer.’ Dat kan op dit moment even niet mooier! In mijn hoofd waren dagen van herfst en winter. Het leesmoment nu in de warmte van de zonnestralen, geven hoop op een nieuw seizoen en ook verlichting van mijn gemoed.’

Wil jij je graag laten verrassen door een boek? Dan is ‘Aards en hemels’ echt een aanrader, wat mij betreft! Aan de ene kant las het voor mij als een roman, en aan de andere kant vond ik elk hoofdstuk een overdenking van het leven.

De hoofdstukken zijn onderverdeeld in de vier seizoenen. Christie Purifoy schrijft over haar persoonlijke leven. Het is een intiem inkijkje in haar gedachten. Ze heeft enorm veel oog voor detail en de gaven om daarin iets geestelijks te zien. Het is mooi, verstild, met verwachting en vol verwondering. Tegelijkertijd ook heel breekbaar, zoals het leven is, met ups en downs, wat iedereen zal herkennen.

Bij dit boek heb ik zoveel mooie zinnen genoteerd!

Herfst

  • De woestijn kent ook haar tekenen. Zoals de wolkkolom en de vuurkolom, die markeren haar als een bijzondere, zij het sombere plek. Het is de plek waar Gods ons zwervers ontmoet. Het is de plek waar nieuwe dromen geboren worden en oude beloften vernieuwd worden. Het ziet er voor iedereen weer anders uit.
  • Het kost tijd om gewoontes van angst en bezorgdheid en nodeloze drukte los te laten. Het vraagt tijd om te leren het goede te zien vlak voor je neus.
  • Je houdt jezelf voor de gek als je gelooft dat het leven bestaat uit eentonige to-do-lijsten die af en toe worden doorbroken door hoogtepunten en dieptepunten.

Winter

  • We zitten vast in een onvolmaakt heden dat wij, vanuit onszelf, niet kunnen veranderen. Het nog niet lijkt niet langer goed nieuws te zijn. Het lijkt ons te bespotten, te plagen, te zeggen dat wat we hebben niet goed genoeg is. Als we ons nu altijd vergelijken met ons nog niet, dan al het voor ons onmogelijk zijn om blij te zijn met de dag die God gegeven heeft.
  • Maar wat zou er gebeuren, als ik mijn grip op de volmaaktheid van het nog niet zou loslaten? Als ik nu eens stopte met te doen alsof het nog niet iets is wat ik kan bereiken? Iets wat ik voor elkaar moet boksen? Ik wil leren leven in vandaag zoals ik leef in dit huis.

Lente

  • We houden van een begin, en we waarderen een slot, maar we leven het grootste deel van ons leven ergens in het midden. Het leven is voortdurend onvoltooid.
  • Lente is de rivier die opborrelt in de woestijn. Het is de rivier die stroomt naar de uithoeken van mijn leven dat altijd in beweging is, dat altijd veranderd.
  • De vraag die echt belangrijk is, lijkt niet te zijn wat we zullen doen, maar hoe we het zullen doen.

Zomer

  • Mijn plannen voor een dag zijn altijd groter dan de dag zelf.
  • We zijn allemaal van die vreemde vogels. We rennen naar de rand van een gouden weide om ons te verlekkeren aan het groenere gras aan de andere kant.
  • Het grootste probleem is dat we ons tempo niet genoeg vertragen om de sterren te vinden op de plek waarvan we weten dat ze daar te vinden zijn.

2 gedachten over “Aards en hemels – Christie Purifoy

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: